ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

 

Σέ ὅποια γωνιά τοῦ πλανήτη καί ἄν στραφεῖς, τά μάτια ἀντικρίζουν πόνο, θλίψη, πίκρα. Καί αὐτά μέ τήν σειρά τους γεννοῦν σκληρότητα, κατάθλιψη, ἀπαισιοδοξία. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ξεχάσει τί σημαίνει χαρά, ἤ καλύτερα, ὅπως καί τόσα ἄλλα πράγματα ἔχει ξεχάσει νά τήν ζεῖ προσπαθώντας νά τήν μελετήσει, ἀναλύσει, κατανοήσει.

Σέ μιά ἄσημη πόλη τῆς Ἰουδαίας, τήν Ναΐν, ἐξελίσσεται μία σκηνή ἀρκετά συνηθισμένη τά χρόνια ἐκεῖνα. Κάποιος νέος εἶχε πεθάνει καί ὅπως συνήθως συμβαίνει στίς κηδεῖες τῶν νέων, πλῆθος κόσμου, ἀκολουθοῦσε τήν ἐξόδιο πομπή.

Τό τραγικό στήν περίπτωση κείνη γκειται στό τι νεαρός ταν μονάκριβος γιός μις χήρας, ποία μέ τόν θάνατό του μενε λομόναχη στή ζωή καί προστάτευτη. Γι' ατό καί γυναίκα κείνη εχε πραγματικούς λόγους νά κλαίει πολύ, τόσο γιά τό μονάκριβο παιδί της, σο καί γιά τόν αυτό της.

Καί ἐκε πού ξόδιος πομπή εχε πάρει τόν δρόμο της πρός τό κοιμητήριο, νας γνωστος τούς σταματᾶ πευθυνόμενος στή μητέρα καί μέ ναν τόνο προστακτικό λέει, γυναῖκα, «Μήν κλας». Ποιός τόν εχε καλέσει; Κανείς. φιλάνθρωπος Κύριος εχε προσέλθει μόνος του, κε πού ψηλαφοσε τόν πόνο το πλάσματός του γιά νά καταργήσει τόν πόνο. ξιοπρόσεκτο τό τι πευθύνεται στή χήρα μάνα το νεκρο. λοι γύρω της κλαίγανε. Κι μως, Χριστός μόνο σ' ατή λέει νά μήν κλαίει, μλλον γιατί μόνον ατή κλαιγε πραγματικά, καθώς μόνη  βίωνε τόν πόνο στά κατάβαθα τῆς ψυχς της.

Ἄν ἡ ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου ἔγινε γιά νά ἀναδειχθεῖ ὁ Χριστός μας νικητής τοῦ θανάτου, ἄν ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου ἔγινε γιά νά τόν προσδιορίσει νικητή τῆς φθορᾶς, ἡ ἀνάσταση τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τῆς χήρας τῆς Ναΐν γίνεται γιά νά καταδειχθεῖ ὁ ἀναιρέτης τοῦ πόνου, ἡ αἰτία τῆς κατάργησής του, τό λυτρωτικό φάρμακο γιά τήν κατανίκησή του.

Ὁ Χριστός προσέρχεται στή Ναΐν καί ἐπιτελεῖ τό θαῦμα, μόνο καί μόνο γιά νά δώσει ἕνα μήνυμα στήν οἰκουμένη, στόν κάθε ἄνθρωπο, ὅτι ὁ πόνος εἶναι κατάσταση ἀναστρέψιμη. Μπορεῖ νά φαίνεται ὡς θηρίο ἕτοιμο νά καταπιεῖ τόν κάθε ἄνθρωπο, στήν πραγματικότητα ὅμως ἔχει ἤδη καταβληθεῖ καί κατανικηθεῖ ἀπό τόν Λυτρωτή τοῦ ἀνθρώπινου γένους.

Τό μόνιμο λάθος τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ὅτι ἀρνεῖται νά καταφύγει στόν Χριστό ὡς τόν ἀναιρέτη τοῦ πόνου καί δοτήρα τῆς χαρᾶς.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το Thraki OnLine ενθαρρύνει τον δημόσιο διάλογο για όλα τα ζητήματα επικαιρότητας, παρακαλούμε σχολιάζετε με σύνεση!